Debiutancka powieść Alexiego Zentnera, Dotyk, jest historią wyimaginowanej osady Sawgamet, ukrytej głęboko w leśnych ostępach na północnym zachodzie Kanady oraz jej założycieli, rodziny Boucherów.
Początek powieści jest swoistym zakończeniem, zamknięciem pewnego cyklu. Narrator, Stephen Boucher powraca do swojej rodzinnej miejscowości aby doglądać konającą matkę. Stephen, anglikański pastor, który wychował się w Sawgamet, w atmosferze tradycyjnych wierzeń i ludowych obrzędów. W przeddzień śmierci matki, Stephen, pracując na mową pogrzebową, przypomina sobie historię życia i śmierci swojego dziadka i ojca. Wspomnienia te sprawiają, iż czytelnik staje się uczestnikiem swoistej historii tragedii rodzinnej.
Zentner przedstawia przeszłość poprzez kluczowe postacie z dzieciństwa Stephena - jego dziadka Jeannota, jego ojca Pierre'a, oraz jego ojczyma Earla. Wszystko wydaje się być istotne i częścią większego planu, nawet przejście na emeryturę Earla, anglikańskiego pastor, jest ważnym elementem całej historii. Zentner pokazuje w jaki sposób rzeka i las, które stanowią podstawowe źródła utrzymania, kształtują mieszkańców i określa ich tożsamość. Mieszkańcy Sawgamet zaczynali jako poszukiwacze złota, a wraz z wyczerpaniem się zasobów złota, stali się drwalami lub właścicielami sklepików. Warto pamiętać, iż tożsamość to bardzo złożona kwestia, nie jest stała i dana na zawsze, gdyż nawet śmierć nie jest w stanie zatrzymać dalszych możliwych zmian. Ale ten temat będzie poruszony w moim bardziej akademickim projekcie. ;-)
W pierwszy rozdział powieści wplecione zostało opowiadanie, o tym samym tytule - "Dotyk," za które Zentner otrzymał nagrodę O'Henry'ego. Rozdział opowiada historię śmierci ojca i siostry Stephena, jednocześnie wprowadzając dwa motywy przewodnie - zimno i śmierć. Zmieniają się bohaterowie i okoliczności, jednak koniec jest zawsze taki sam - ktoś umiera podczas zimy. Żal i strata bliskiej osoby, w pewnym sensie dodają kolorytu powieść, jednak autor, zachowuje właściwe proporcje między żyjącymi i tymi którzy zginęli, tym samym zapewniając czytelnika, iż gdzieś pośród tej tragedii tli sie jeszcze iskierka nadziei. Pomimo rodzinnych nieszczęść, powrót Stephena do Sawgamet daje nadzieję, iż może wszystko nie jest stracone.
Ale czym właściwie jest Dotyk?
Jest w pewnym sensie historią osadnictwa. Nastoletni Jeannot rozkręca interes w puszczy tylko dlatego, ze jego pies nie chce dalej iść. Okazuje sie, że w miejscu w którym zatrzymał sie pies, Jeannot znajduje duży kawałek złota, który nie tylko zapewnia mu ekonomiczne bezpieczeństwo ale również rozpoczyna gorączke złota.
Jest też swoistym studium duchowości. Duchowość w powieści reprezentuje nie tylko anglikański pastor, który jest narratorem, ale również duchy z indiańskich legend. Otaczający Sawgamet las zamieszkany jest przez wektiko i qallupiluit - mityczne stworzenia, które polują na ludzi i dzieci. Poza zimnem i śmiercią, wiara jest jakby kolejnym motywem w powieści. Można się zastanawiać czym jest wiara i w co wierzyć. W powieści ta wiara chrześcijańska przplata się z wierzeniami Indian. Mieszkańcy Sawgamet wierzą, iż las, który jest źródłem utrzymania i stabilizacji ekonomicznej, jest również niezbadaną siłą, która potrafi wymierzyć ludziom sprawiedliwość.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz